Jednorazowe świadczenie pieniężne, które można otrzymać z ZUS lub KRUS w celu pokrycia kosztów organizacji pogrzebu.

Dokument urzędowy, który potwierdza śmierć osoby. Jest wystawiany przez Urząd Stanu
Cywilnego na podstawie karty zgonu.

Dokument wydawany przez lekarza lub szpital, który potwierdza śmierć osoby i stanowi podstawę do wystawienia aktu zgonu.

Proces spalenia ciała zmarłego w piecu kremacyjnym. Po kremacji powstają prochy, które można przechować w urnie lub rozsypać w wybranym miejscu.

Słowo konsolacja pochodzi z łaciny i oznacza pocieszenie lub ulgę. W polskiej tradycji odnosi się do spotkania rodziny i bliskich po pogrzebie, które często łączy się z posiłkiem, znanym jako stypa. Jest to okazja do wyrażenia wdzięczności za obecność i wsparcie w trudnym czasie żałoby, a także moment, w którym rodzina dzieli się wspomnieniami o zmarłym. Konsolacja to czas na refleksję, wsparcie emocjonalne oraz pożegnanie w gronie najbliższych.

Samochód pogrzebowy przeznaczony do przewożenia osób zmarłych. Aby móc przewozić szczątki ludzkie, pojazd taki musi spełniać narzucone przez prawodawców wymogi techniczne i sanitarne.

Okres smutku, cierpienia i żalu po utracie bliskiej osoby, który zwykle trwa przez pewien czas. W kontekście pogrzebowym odnosi się do tego, co towarzyszy rodzinie zmarłego przed, w trakcie i po ceremonii pogrzebowej.

Ceremonia pogrzebowa, która nie ma charakteru religijnego. Może być przeprowadzona przez mistrza ceremonii, który przeprowadza obrzędy i przemówienia w sposób świecki.

Specjalistyczny obiekt, w którym odbywa się proces kremacji, czyli spalenia ciała zmarłego w piecu kremacyjnym. Po kremacji prochy są zbierane do urny.

Dokument podpisany przez rodzinę zmarłego, który upoważnia zakład pogrzebowy do przejęcia organizacji pogrzebu i wykonania związanych z tym usług.

Dokument wydawany przez zakład pogrzebowy, który zawiera dane zmarłego oraz szczegóły dotyczące ceremonii pogrzebowej. Jest to również informacja dla osób zaproszonych na pogrzeb.

Rytuał religijny, w którym osoba duchowna namaszcza zmarłego olejem świętym przed śmiercią lub tuż po śmierci. Jest to część tradycji katolickiej i niektórych innych religii.

Pojemnik, w którym przechowywane są prochy osoby zmarłej po kremacji. Urna może być wykonana z różnych materiałów, np. drewna, ceramiki czy metalu.

Specjalne pudełko, w którym umieszczane jest ciało zmarłego przed pochówkiem. Może być wykonana z drewna, metalu lub innych materiałów.

Pomnik postawiony na grobie zmarłego. Może być wykonany z różnych materiałów, takich jak granit, marmur, kamień czy metal.

Podziemne pomieszczenia w kościołach lub na cmentarzach, przeznaczone do pochówku zmarłych, szczególnie osób zamożnych lub dostojników kościelnych.

Specjalne pomieszczenie w postaci ściany z niszami, w których przechowywane są urny z prochami zmarłych. Jest to alternatywa dla tradycyjnego pochówku w ziemi.

Proces wydobycia ciała z grobu, który może mieć miejsce w wyjątkowych sytuacjach, np. w przypadku zmiany miejsca pochówku lub ścigania przestępstwa.

Pomieszczenie, w którym przechowywane są ciała zmarłych przed pogrzebem. Ciało jest tam przechowywane w odpowiednich warunkach, aby zapobiec jego rozkładowi.

Proces konserwacji ciała zmarłego, mający na celu jego zabezpieczenie przed rozkładem i umożliwiający długotrwałą ekspozycję w trakcie ceremonii pożegnania

Miejsce, w którym odbywa się pożegnanie zmarłego przed pogrzebem, często na terenie cmentarza lub przy zakładzie pogrzebowym

Tradycja polegająca na obecności bliskich przy ciele zmarłego przed ceremonią pogrzebową, wyrażająca szacunek i pamięć

Zabieg pielęgnacji ciała zmarłego, obejmujący kosmetykę pośmiertną i często balsamowanie, mający na celu poprawę wyglądu i zachowanie ciała przez dłuższy czas

Ogłoszenie o śmierci, które zawiera informacje o zmarłym oraz terminie pogrzebu, umieszczane w prasie, na tablicach ogłoszeniowych lub w Internecie